Το οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό είναι μια καταστροφική κατάσταση που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Είναι η κύρια αιτία αναπηρίας και η δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Η έγκαιρη και αποτελεσματική θεραπεία του οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού είναι κρίσιμη για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των ασθενών και τη μείωση των ποσοστών θνησιμότητας.
Οι δύο κύριες θεραπείες για το οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό είναι τα stent retriever και η αναρρόφηση. Και οι δύο επιλογές θεραπείας είναι αποτελεσματικές στην αφαίρεση θρόμβων αίματος από φραγμένα αγγεία. Ωστόσο, υπάρχει μια συζήτηση μεταξύ γιατρών και ερευνητών για το ποια θεραπευτική επιλογή είναι καλύτερη. Σε αυτό το άρθρο, θα διερευνήσουμε τις διαφορές μεταξύ των stent retriever και της αναρρόφησης και θα παρέχουμε πληροφορίες σχετικά με το ποια θεραπευτική επιλογή μπορεί να είναι η καλύτερη για τους ασθενείς.
Το stent retriever είναι μια συσκευή που χρησιμοποιείται για την αφαίρεση θρόμβων αίματος από τις αρτηρίες του εγκεφάλου. Είναι ένας αυτοδιαστελλόμενος μεταλλικός δικτυωτός σωλήνας που εισάγεται στην προσβεβλημένη αρτηρία και διαστέλλεται για να συλλάβει και να αφαιρέσει τον θρόμβο αίματος. Το stent retriever έχει σχεδιαστεί για να αφαιρεί τον θρόμβο σε ένα κομμάτι, ελαχιστοποιώντας τον κίνδυνο να εισέλθουν υπολείμματα στην κυκλοφορία του αίματος και να προκαλέσουν περαιτέρω βλάβη.
Τα stent retriever έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στη θεραπεία του οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού. Σε κλινικές δοκιμές, τα stent retriever έχουν αποδειχθεί ότι βελτιώνουν σημαντικά τα αποτελέσματα των ασθενών και μειώνουν τα ποσοστά θνησιμότητας. Η American Heart Association και η American Stroke Association έχουν συστήσει τη χρήση stent retriever ως την κύρια θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Η αναρρόφηση είναι μια άλλη θεραπευτική επιλογή για το οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Περιλαμβάνει τη χρήση καθετήρα για την αναρρόφηση του θρόμβου αίματος από την προσβεβλημένη αρτηρία. Ο καθετήρας εισάγεται στην αρτηρία και γίνεται ελιγμός μέχρι να φτάσει στη θέση του θρόμβου. Στη συνέχεια ενεργοποιείται ένα κενό, αναρροφώντας τον θρόμβο έξω από την αρτηρία.
Η αναρρόφηση έχει επίσης αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική στη θεραπεία του οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού. Σε κλινικές δοκιμές, η αναρρόφηση έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τα αποτελέσματα των ασθενών και μειώνει τα ποσοστά θνησιμότητας. Ωστόσο, η αναρρόφηση χρησιμοποιείται συχνά ως δευτερεύουσα θεραπευτική επιλογή μετά την αποτυχία των stent retriever ή σε περιπτώσεις όπου τα stent retriever δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
Ποια θεραπευτική επιλογή είναι καλύτερη;
Τόσο τα stent retriever όσο και η αναρρόφηση είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία του οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες διαφορές μεταξύ των δύο θεραπευτικών επιλογών που μπορεί να κάνουν τη μία πιο κατάλληλη για έναν συγκεκριμένο ασθενή από την άλλη.
Τα stent retriever είναι συνήθως η προτιμώμενη θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με μεγάλους θρόμβους αίματος ή εκείνους με υψηλό κίνδυνο αιμορραγίας. Είναι επίσης πιο αποτελεσματικά στην αφαίρεση θρόμβων αίματος από τα καμπύλα αγγεία. Η αναρρόφηση είναι μια καλή επιλογή για ασθενείς με μικρότερους θρόμβους αίματος ή για όσους δεν μπορούν να ανεχθούν την αντιπηκτική θεραπεία.
Η επιλογή μεταξύ των stent retriever και της αναρρόφησης εξαρτάται τελικά από το ιατρικό ιστορικό του κάθε ασθενούς, τη θέση και το μέγεθος του θρόμβου αίματος και την εμπειρία και την εμπειρία του γιατρού που εκτελεί τη διαδικασία. Και οι δύο επιλογές θεραπείας έχουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους και είναι σημαντικό για τους γιατρούς να συνεργάζονται στενά με τους ασθενείς τους για να προσδιορίσουν την καλύτερη θεραπευτική επιλογή για τη συγκεκριμένη περίπτωσή τους.
Η θεραπεία του οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού είναι κρίσιμη για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των ασθενών και τη μείωση των ποσοστών θνησιμότητας. Τα stent retriever και η αναρρόφηση είναι και οι δύο αποτελεσματικές θεραπευτικές επιλογές για την αφαίρεση θρόμβων αίματος από τις αρτηρίες του εγκεφάλου. Ενώ υπάρχει μια συζήτηση μεταξύ γιατρών και ερευνητών σχετικά με το ποια θεραπευτική επιλογή είναι καλύτερη, η απόφαση εξαρτάται τελικά από το ιατρικό ιστορικό του κάθε ασθενούς, το μέγεθος και τη θέση του θρόμβου αίματος και την εμπειρία του γιατρού που εκτελεί τη διαδικασία. Το πιο σημαντικό είναι οι ασθενείς να λαμβάνουν έγκαιρη και αποτελεσματική θεραπεία για να αυξήσουν τις πιθανότητές τους για πλήρη ανάκαμψη.